راه سعادت

در کتب روائی، فقهی و تاریخی شیعه قسمتی از مکتوبات ائمه اطهار(علیهم السلام) به عنوان «توقیعات» آمده بیشتر آنها توقیعاتی است که از سوی امام زمان حضرت حجة بن الحسن(عج) صادر گردیده است و توقیعات صادره از ائمه دیگر بسیار کمتر بوده است.

به اطرافمان که نگاه کنیم برخی را می بینیم که مانند گرگی از بدن هرآن‌کس که می‌شناخته اند تکه ای گوشت را کنده اند! افرادی که مانند دیگران لباس می پوشند، هرروز به سرکار می‌روند، می‌گویند و می‌خندند، اما

ادامه راه سعادت

براساس معارف اسلامی تارک نماز در حد کافر است ولی شهوت‌ران در حد کافر نیست، چرا که شهوت‌ران در این حالت از عقل خود متابعت نمی کند، ولی کسی که نماز را ترک می کند با عقل خود با نماز مخالفت می کند و می گوید من نماز خواندن را قبول ندارنم و چون تارک نماز در سرازیری گناه نیست بلکه با عقل خود نماز را ترک کرده است و خودش نماز را بی اهمیت دانسته است.

شاید در کلاس درس اسلام بپرسید این حق همسایگی که می‌گویند یعنی چه؟ همسایه من چه حقی بر عهده من دارد که باید بپردازم؟ یا اصلاً خودم چه حقی بر همسایه‌هایم دارم که باید هوایم را داشته باشند؟

کلیددار قدیمی حرم حضرت ابوالفضل العباس (ع) با اشاره به کیفیت نماز حاجت و توسل به حضرت عباس (ع)، توصیه‌هایی را به پدران و مادران برای ازدواج فرزندانشان کرد و گفت: هر حاجتی که می‌خواهید از این بزرگوار بگیرید و مطمئن باشید که شما را دست خالی از درب خانه‌اش رد نمی‌کند.

انصاریان با بیان داستانی با عنوان «طلبه‌ای که به لوسترهای حرم امیرالمومنین(ع) اعتراض داشت»، خواستار توجه تمسک بیش از پیش طلاب به ساحت مقدس امیرالمؤمنین(ع) شد.

گناهان کبیره به یک میزان مستحق عذاب الهی نیستند؛ بلکه برخی از آنان مربوط به حق اللّه است و برخی علاوه بر نافرمانی خداوند، موجب ضایع شدن حق مردم نیز می‌شود، می‌توان برای مورد اول شرک و برای مورد اخیر قتل نفس را نام برد.

خداوند غیر از این رحمت به همه موجودات، رحمت ویژه‌‌ای دارد که شامل شدن این رحمت ویژه به‌طور یقین بعد از ایمان و عمل صالح است. البته این ایمان شعله‌های نورانی گوناگونی دارد و چراغدان این شعله هم قلب است.

تمام افرادی که در دنیا مؤمن بودند و از دنیا رفته‌اند امروز در عالم برزخ حساب کتاب دارند و این وظیفه شیعیان است که همه رفتگان را در ثواب مراسم مذهبی شریک کنند.

یکی از آیاتی که برنامه و دستورالعملی برای خانواده‌هاست و متاسفانه کمتر هم به آن یادآوری می‌شود، آیه ۱۳۲ سوره مبارکه طه است، این دستور الهی به رسول اکرم(ص) نکات متعدد قابل توجهی دارد که متاسفانه کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد.

4 از 28